دو دست خالی ام را می پسندند نه مثل یک دوبیتی از بَرَم کرد / نه حتی لحظهای هم باورم کرد همین شوق دمادم میتواند... / و بارانی که نم نم میتواند... پر از بغضم پر از گریه پر از تلخی و شیرینی تو نیستی و این در و دیوار هیچوقت... ای معنای انتظار یک لحظه بایست دیوانه شدن بخاطرت کافی نیست؟ یک لحظه بایست و یک جمله بگو تکلیف دلی که عاشق کردی چیست؟ غصه نخور مسافر اینجا ما هم غریبیم ادامش تو ادامه مطالب پروانه به شمع بوسه زد و بال و پرش سوخت گه یه روز دلت خواست گریه کنی به من بگو،قول نمی دم بتونم بخندونمت اما می تونم باتوگریه کنم/اگه یه روز خواستی از این جا بری نترس به من بگو،قل نمی دم تورو از رفتن باز دارم اما می تونم اگه دوست داشتی باهات بیام/ اتل متل رفاقت دل به تو کرده عادت برات دعا میکنم اینم رسم صداقت دردم از دیدار توست دل فقط بیمار توست شادی و عشق و امید هدیه چشمان توست یادمان باشداز امروزخطایی نکنیم گرچه درخیش شکستیم صدایی نکنیم پر پروانه شکستن هنر انسان نیست گر شکستیم زغفلت من و مایی نکنیم یادمان باشد اگر شاخه گلی را چیدیم وقت پر پرشدنش ساز و نوایــــی نکنیم یادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند طلب عشق زهربیــسروپایـــــــی نکنیم حق به شب بو بدهم . . . ممنونم بهارجون کاش یک شبی مجنون نمازش را شکست/بی وضو در کوچه ی لیلا نشست عشق، آن شب مست مستش کرده بود/فارغ از جام الستش کرده بود
دل پوشالی ام را می پسندند
فقط گنجشک های پرشکسته
شکسته بالی ام را می پسندند
پَری از بال یک گنجشک بودم / نه حتی لحظهای هم باورم کرد
دلم را - بس که گنجشک است / حتی نگاه ساده ای هم میتواند
حلالم کن دارم میرم منو هرگز نمیبینی
حلالم کن اگه دستام به دستای تو عادت کرد
آخه دنیای عاشق کش به ما دوتا خیانت کرد
کلاف آرزوهامو چرا هیچکی نمی بافه
برای ما دوتا عاشق جدایی دور از انصافه
غیر از تو، من به هیچ کس انگار هیچوقت...
اینجا دلم برای تو هی شور میزند
از خود مواظبت کن و نگذار هیچوقت...
از دیدن نور ماه یه عمره بی نصیبیم
فرقی نداره بی تو بهار مون با پاییز
نمی بینی که شعرام همه شدن غم انگیز
:ادامه مطلب:
بیچاره از این عشق سوختن آموخت
فرق منو پروانه در اینست
پروانه پرش سوخت ولی من جگرم سوخت
اگه یه روزی حوصله کسیو نداشتی به من بگو قل میدم سکوت کنم/اما اگه یه روزی صدام کردی و جواب نشنیدی زود بیا،شاید این منم که به تصلای تو نیاز دارم.
و نخندم دیگر به ترکهای دل هر گلدان
و به انگشت نخی خواهم بست تا فراموش نگردد فردا
زندگی شیرین است
زندگی باید کرد
و بدانم که شبی خواهم رفت
وشبی هست که نباشد پس از آن فردایی
کاش محو می شدم،
در آغوشت،
چو قطره پریشانی
در آفتاب داغ تابستان...
در حضور خارها هم میشود یک یاس بود
در حضور خارها هم می شود یک یاس بود
در هیاهوی مترسک ها پر از احساس بود
می شود حتی برای دیدن پروانه ها
شیشه های مات یک متروکه را الماس بود
کاش می شد، حرفی از کاش می شد هم نبود
هرچه بود احساس بود وعشق بود و یاس بود...
سجده ای زد بر لب درگاه او/پر ز لیلا شد دل پر آه او
گفت یا رب از چه خوارم کرده ای/بر صلیب عشق دارم کرده ای
جام لیلا را به دستم داده ای/و اندر این بازی شکستم داده ای
نشتر عشقش به جانم میزنی/دردم از لیلاست آنم میزنی؟
خسته ام از عشق، دل خونم مکن/من که مجنونم تو مجنونم مکن
مرد این بازیچه دیگر نیستم/این تو و لیلای تو، من نیستم ......!!!
درباره سايت
منوی سايت
پيوند ها
امكانات سايت
